گردشگری روستایی؛ از آغاز تا انجام!
صفحه N06 شهرستانها (شمالي) ، شماره سريال 17307 ، تاريخ انتشار 880417

مهربان موقعیت جغرافیایی خراسان شمالی به عنوان یكی از استان های شمال شرق كشور به گونه ای است كه در مسیر رفت و آمد میلیون ها مسافر و زائر قرار گرفته است. عبور انبوه مسافران كه به قصد تجارت، زیارت یا سیاحت از محورهای ارتباطی این استان می گذرند، فرصت كم نظیری است كه در صورت وجود زیر ساخت های لازم می تواند زمینه ساز رونق اقتصادی و ارتقای وضعیت فرهنگی و اجتماعی این منطقه باشد.

فاروج، آخرین شهرستان خراسان شمالی است كه مسافران عازم مشهد مقدس از آن می گذرند؛ شهرستانی كه با وجود نوپا بودن از ظرفیت ها و استعداد فراوانی برای جلب گردشگران برخوردار است، كه در صورت بالفعل شدن می تواند زمینه رونق و شكوفایی این شهرستان را فراهم كند.

وجود مناطق متعدد و بكر گردشگری و حتی تاریخی در این شهرستان نیازمند برنامه ریزی و ایجاد بسترهای لازم به منظور گسترش گردشگری در این خطه است؛ بستر سازی هایی كه هنوز اهتمام چندانی به آن نشده است.

اكنون 2 سال از معرفی 2 روستای «استاد» و «خسرویه» به عنوان روستاهای هدف گردشگری در شهرستان فاروج می گذرد اما آن گونه كه از شواهد امر پیداست، هنوز اهالی این روستاها و مسافران و گردشگران در این مناطق با مشكلات زیادی رو به رو هستند.

یكی از اهالی روستای خسرویه در این خصوص می گوید: وجود جاده مناسب، پل ارتباطی هر منطقه است و مهم ترین لازمه رشد و پیشرفت آن محسوب می شود؛ به خصوص در مورد مناطق روستایی كه اگر جاده ارتباطی مناسبی با مناطق شهری نداشته باشند، امكان رشد و پیشرفت زیادی نخواهند داشت.

«عبدالعلی زاده» اضافه می كند: جاده روستای خسرویه هر سال چندین مرتبه به خاطر ریزش كوه مسدود می شود و گاهی ساعت ها و حتی روزها ارتباط این روستا با مناطق دیگر قطع می شود.

وی می افزاید: حضور فراوان مسافران به ویژه در 6 ماه اول سال به خاطر نبود برنامه ریزی مسئولان باعث ایجاد مشكل برای اهالی روستا و تخریب باغات آن ها می شود به طوری كه هم روستاییان و هم گردشگران از این مسئله، ناراضی هستند.

یكی دیگر از اهالی خسرویه هم با تأیید گفته های وی، از بی توجهی بعضی از گردشگران به رعایت حقوق كشاورزان و باغ داران روستاهای گردشگر پذیر گلایه می كند و می گوید: رفت و آمد مسافران در اراضی كشاورزی و باغ های میوه باعث به هدر رفتن زحمات یك ساله روستاییان می شود و آن ها را دچار مشكل می كند.

وی خاطر نشان می كند: روستاییان حتی با استفاده مسافران از محصولات باغی هم مخالفتی ندارند، ولی تخریب مزارع، شكستن درختان و روشن كردن آتش را نمی پذیرند.

یكی دیگر از اهالی خسرویه كه خود را «جوادی» معرفی می كند، می گوید: از وقتی كه روستاهای خسرویه و استاد به عنوان روستاهای هدف گردشگری مصوب و اعلام شده است، مسافران در پاسخ به اعتراض اهالی روستاها نسبت به تخریب محیط طبیعی و باغات و مزارع می گویند چون مسئولان این روستاها را هدف گردشگری اعلام و معرفی كرده اند، گردشگران مجازند هر كجا كه مایل باشند، اتراق و از تمام فضاهای موجود استفاده كنند.

وی با انتقاد از این وضعیت تصریح می كند: اغلب مسافران از مكان هایی كه از سوی اداره میراث فرهنگی و گردشگری برای اسكان آن ها در نظر گرفته شده است، كمتر استفاده می كنند و بیشتر آن ها ترجیح می دهند در سایه درختان میوه استراحت كنند.یكی از اهالی روستای «استاد» هم در این مورد معتقد است: مرمت اماكن تاریخی و ایجاد فضاهای مناسب برای استراحت گردشگران در این روستاها ضروری است.

«شكفته» سپس پیشنهاد می كند: دولت می تواند با خرید تعدادی باغ از روستاییان آن ها را در اختیار مسافران و گردشگران قرار دهد.

وی در ادامه از تخریب شدید باغ های این روستا به خصوص آن هایی كه در امتداد رودخانه قرار دارد، گلایه می كند و خواستار بازسازی سریع تر مسجد و حمام تاریخی این آبادی می شود.

دهیار روستای «استاد» هم در این رابطه می گوید: ایجاد امكانات رفاهی مهم ترین مسئله در جذب گردشگران به مناطقی هم چون این روستاهاست ولی متأسفانه این مورد برای 2 روستای استاد و خسرویه محقق نشده است.

«زاهدی» از اداره میراث فرهنگی و گردشگری هم گلایه می كند كه ساخت سرویس های بهداشتی در این روستا برای گردشگران را نیمه تمام رها كرده است و آلاچیق های ساخته شده هم آبخوری یا كباب پز ندارند كه در نتیجه هم برای مسافران و هم برای اهالی روستا مشكل آفرین شده است.

یكی از مسافران نیز كه همراه خانواده اش به روستای استاد آمده است، نظرش را این گونه بیان می كند: متأسفانه با وجود موقعیت ویژه این قبیل روستاها تلاش زیادی برای فراهم آوردن امكانات رفاهی مورد نیاز گردشگران انجام نشده است.

«قادری» می افزاید: نارضایتی اهالی روستاها و نبود امكانات رفاهی برای گردشگران خاطره ناخوشایندی از این مناطق در ذهن مسافران ایجاد می كند و تمایل آنان را به مسافرت مجدد به این مناطق به شدت كاهش می دهد.

«حسینی» مسافر دیگری است كه با ما هم كلام می شود و می گوید: برای توسعه گردشگری در چنین مناطقی لازم است كه مسئولان برای رفت و آمد گردشگران هم تمهیدات خاصی در نظر بگیرند؛ چون بسیاری از علاقه مندان به بازدید از روستاهای تاریخی و خوش آب و هوا، وسیله نقلیه شخصی ندارند.

در همین رابطه، رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان فاروج ضمن اذعان به برخی كاستی های موجود در این زمینه به خبرنگار ما می گوید: ما در 2 روستای هدف گردشگری استاد و خسرویه در مجموع 10 آلاچیق و 8 سكو احداث كرده ایم، ضمن این كه در هر 2 روستا سرویس بهداشتی و آب نما هم ایجاد شده است.

«هادی عطاران» هم چنین با اشاره به چاپ و توزیع عكس و پوستر و نصب تابلوهای راهنما به منظور معرفی این مناطق به مسافران و دیگر علاقه مندان خاطر نشان می كند: البته فعالیت های انجام شده در این 2 روستا پاسخ گوی نیازهای مسافران و گردشگران نیست.

وی سپس از گرانی زمین های این روستاها به عنوان یكی از موانع پیش روی اداره متبوع خود در توسعه فضاهای اسكان گردشگران یاد می كند و خواستار ورود بخش خصوصی در این عرصه ها می شود مسئله ای كه باید دید به سرانجام مطلوبی خواهد رسید یا خیر؟